agil e nóbil, cun la sua gämba scultórea.
Mi, mi bevévi, nervuus ’me un impaziènt,
nul sò öcc la dulcéza fascinänt e la legrìa funérea,
ciél livid d’un bravaléri nascènt.

’Na scalmàna… pö la nócc! - Fügitìva beltà
dal sguärd ch’al m’ha faa rinass anmô,
ta rivedaroo mäi pü se mìa nu l’eternità?

Da ’n’ältra pärt, luntän da chì! Trópp tärd! pô vèss mäi!
Parchè ignóri dua te scapat, ti te see mìa dua voo,
ti ch’avrìa amaa, ti che t’el savévat urmäi!

 
John Singer Sargent