Ódi i testamènt e ódi i tumb;
pütóst d’implurà ’na lacrima dal mund,
anmô viv, preferirési invidà i scurbatt 
a fà sanguinà tütt i tócch dul mè carcamm lurd.

Ó vèrman! negar cumpàgn sturni e órb,
guardée vignì a viältar un mórt liber e festänt;
filósuf gaudènt, fiö du la pütrefaziûn,

dunca, née dèntar la mè rüìna sènza rimpiänt,
e disemm se gh’è anmô ’na quäi afliziûn
par stó vegg córp sènz’anima e mórt tra i mórt!