Quändu te set chì cun mi
questa stänza la g’ha mìa cunfìn
ma ärbur
ärbur infinii:
quändu te set chì visìn a mi
chest sufitt viöla
a l’esìst pu
mi vedi ul ciel sura da nünch
che rèstum chì
abandunaa
’me se ga füss pu
niènt, pu niènt al mund.
Sóna ’n’armónica:
ma suméia a un órgan
ch’al vibra par ti e par mi
sü nu l’imensità dul ciel
par ti, par mi:
nul ciel.
Pubblicato in
Poesie
ora ti amo / ora sento la tua voce
come l'urlo del mare / il sussurro del cielo
Pubblicato in
Pensieri
