Mèsta e vagabûnda
(Mœsta et errabunda, C. Baudelaire, “Les fleurs du mal”)

Dimm, ul tò cör, Agatha, a vólt al mena i tóll
luntän dal negar ucéan du la schifûsa cità,
vèrs un ältar ucéan da splèndûr satóll,
blö, ciär, prufûnd ’me la verginità?
Dimm, ul tò cör, Agatha, a vólt al mena i tóll?

Ul mär, ul vast mär al cunsóla i nóstar turmènt!
Quäl demóni al g’ha daa al mär, ràuch cantûr
ch’al cumpàgna ul gränd órgan di vènt viulènt,
questa süblimm funziûn da cunsuladûr?
Ul mär, ul vast mär al cunsóla i nóstar turmènt!

Pórtum via, caróza! Rapìsum, bastimènt!
Luntän! Luntän! Chì la pälta l’è faa dai nóstar lacrim!
- L’è vera che quäi vólta ul cör d’Agatha piangènt
al diis: Luntän da dulûr, rimórs e crimin,
pórtum via, caróza, rapìsum, bastimènt?

’Me sii luntän, päradiis prufümaa,
dua sóta un ciél blö tütt l’è gióia e amûr,
dua tütt quell che s’ama l’è degn da vèss amaa,
dua nu la pûra pasiûn sa sprufûnda ul cör!
’Me sii luntän, päradiis prufümaa!

Ma ul verd päradiis di primm amûr,
i curs, i buchée da fiûr, i canzûn, i basitt,
i viulìn vibränt dadrée i altür,
cunt i brócch da viin, la sira, ni buschitt,
- ma ul verd päradiis di primm amûr,

l’inucènt päradiis pièn da giói nascóst,
l’è già püsée distänt du l’India e du la Cina?
Sa pô riciamall cun vuus da scunfórt,
e animall anmô cun vuus argentìna,
l’inucènt päradiis satóll da giói nascóst?

Louis Janmot, le Vol de l'âme